Soms is een radicale keuze de beste

Een aantal weken geleden hoorde ik van themaweek Hoop op het blog van Simone Cober. Gelijk voelde ik me toen geroepen om daaraan bij te dragen. De onderstaande blog heb ik voor die week geschreven en op mijn eigen blog mag hij ook zeker verschijnen, dus bij deze:

Ik ben Tim Kroesbergen, 25 jaar oud en ben geboren met Osteogenis Imperfecta. Kortgezegd houdt dat in dat er minder kalk in mijn botten zit, waardoor ik snel wat breek. Vandaar dat ik in een elektrische rolstoel zit. Ook zijn mijn longen echt kwetsbaar, waardoor ik vaker dan normaal verkouden ben, een longontsteking krijg en minder energie heb. In 1999 heb ik vanwege longproblemen een canule gekregen.

Vanaf 2006 studeerde ik Digitale Communicatie aan de Hogeschool van Arnhem en Nijmegen. De digitale wereld en marketing zijn grote passies van me. Ik had het daar erg naar mijn zin, maar het was echt keihard werken en dat deed ik ook heel lang.

Soms had ik een tegenslag doordat ik bijvoorbeeld een arm brak, of een longontsteking opliep. Maar ik kwam er – soms met behulp van een aangepast werkschema – altijd weer bovenop.

Helaas stapelden de mindere dingen zich op. Elke herfst kreeg ik wel een fikse verkoudheid, die uitmondde in griep of een longontsteking. Eind 2011 werd ik er zelfs voor opgenomen op de Medium Care van het ziekenhuis in Arnhem. Terwijl ze daar onderzoeken deden naar welke bacterie me precies dwars zat, verslechterde ik zo erg dat ik na een paar dagen op de Intensive Care belandde. In totaal heb ik vier weken in het ziekenhuis gelegen en er ook kerst en oudjaar doorgebracht.

Op 4 januari mocht ik weer naar huis, een nieuw jaar een nieuwe start. Wel een slome start want mijn lichaam had zo’n klap te verwerken gekregen dat ik maanden van herstel nodig had om weer op oud niveau te komen.

De herfst daarna ging het weer minder, stress gekoppeld aan mijn opleiding bouwde zich in hoge mate op en daar kwamen de griepvirussen weer bij. Maar voor het echt fout ging, heb ik toen een belangrijke beslissing genomen.

Ik ben gestopt met mijn studie.

Ik vond het een moeilijke beslissing, ik was immers als driekwart op weg. Maar het ging niet meer. En wat heb je aan een HBO diploma als het je letterlijk de kop kost?

Inmiddels zijn we een aantal maanden verder en ik heb absoluut geen spijt van mijn keuze toen. Vele dingen leden ook erg onder mijn studie. Om alles bij te kunnen benen had ik nauwelijks tijd voor bijvoorbeeld sociale contacten, of om bijvoorbeeld een eigen woning te zoeken. Dat heb ik nu wel en heb mijn verhuizing nu zelfs gepland staan!

Bij fysiotherapie heb ik veel oefeningen geleerd waardoor ik ontspannener ben en meer energie heb. Voel me fysiek echt een stuk beter als maanden of jaren terug.

Soms moet je een radicale keus maken in je leven, ik ben enorm blij dat ik meer voor mezelf gekozen heb.

De Ubuntu Phone, of hoe ik los kom van Apple

De afgelopen maand was de maand van de Ubuntu Edge crowdfundingscampagne. Mensen hadden een maand de tijd om voor ruim E500 een telefoon te reserveren die dan in maart volgend jaar zou komen. Een flinke som geld, maar de telefoon had wel erg mooie specificaties:

How the Edge compares

 

Maar behalve goede specs heeft de telefoon nog veel meer te bieden. Zoals een niet kapot te krijgen scherm en een functie om door middel van een dock er gemakkelijk een computer van te kunnen maken. In het onderstaande filmpje wordt dat gedemonstreerd:

Jammergenoeg is het Cannonical (het bedrijf achter Ubuntu) niet gelukt om hun streefbedrag van $32 miljoen op te halen. Hier was ik overigens niet echt verrast door, ze hadden zich ook wel een heel hoog doel gesteld…

Vannochtend las ik op c|net dat de Ubuntu Phone er toch gaat komen. Ik ben er blij mee, want van Apple begin ik steeds meer los te komen. Waarom?

  • Sinds ik meer en meer Spotify gebruik koop ik minder muziek en mocht ik dat toch willen dan heb ik met onder andere Bandcamp en bijvoorbeeld Google- of Ubuntu Music goede alternatieven op de iTunes Music Store.
  • Afgelopen week installeerde ik Ubuntu weer eens op een laptop en wauw, wat is het besturingssysteem volwassen geworden! Voor het eerst voelde het als een waardige concurrent voor OSX.

Ooit stapt ik over van Windows naar OSX omdat het veel intuitiver en logischer werkte. Ubuntu was nerdy, voor basale dingen moest ik nog de ingewikkeldste handeling (lees: in de command-line) doen. Niet zo gebruiksvriendelijk! Maar dat is nu totaal voorbij. Voor mij is er geen echte reden meer om de dure hardware van Apple tot het einde der dagen te blijven aanschaffen.

Bruikbare systemen voor iedere portemonnee, een goede zaak!

Minutely, de crowdsourced weerapp

Minutely is de opvolger van de Ourcast weerapp. Deze eerdere app was bekend omdat er geen meteorologen aan te pas kwamen. In plaats daarvan was de app gemaakt door mensen die zich gespecialiseerd hadden in data-analyse. Want als je nu weet wat voor weer het is, dan kun je prima een kloppende verwachting voor de nabije toekomst maken.

20130816-074125.jpg

Maar nu dus Minutely, waarbij je zelf kunt aangeven wat voor weer het is, met een simpele tap op een wolkje.

20130816-074329.jpg

Ik vind het wel een vernieuwend idee, tussen de 1001 weerapps die je in de App Store kunt vinden is dit er wel ėėn die er wat mij betreft uitspringt. Alleen is de grote vraag natuurlijk hoeveel mensen dit echt zouden gebruiken, dagelijks (een paar keer?) via de app doorgeven wat het voor weer is. Eigenlijk zie ik dat niet gebeuren, of ze moeten met goede incentives komen.

Meld 10 keer het weer en krijg korting op een regenjas?

De Minutely weerapp is alleen te verkrijgen in de Amerikaanse App Store

Haldern is mijn gezonde verslaving

Het afgelopen weekend was ik op het Haldern Pop Festival in Duitsland. Al drie jaar kom ik er en het gaat nooit vervelen. Het wordt zelfs ieder jaar leuker!

Haldern is een festival wat even over de grens bij Arnhem ligt, daardoor goed door mij te bereizen (ik reis niet gemakkelijk). ’s nachts kan ik weer naar huis en in mijn eigen bed slapen, totaal relaxed. En de line-up en de vibe is daar zo goed, heel dorps en gemoedelijk, no stress, iedereen aardig.

Qua muziek is het ook heel oké, dat vind ik tenminste. Op Haldern zie je vooral bands die later groot worden, gevestigde namen zijn zwaar in de minderheid. En dat vind ik tof, ik houd ervan om nieuwe dingen te ontdekken.

20130811-094059.jpg

Zo’n ontdekking – dit jaar – was bijvoorbeeld Luke Sital Singh, hij was de eerste artiest die ik dit jaar zag. Hij trad op in de kerk in Haldern – één van de venues is een kerk!! – en het was heel indrukwekkend. Dat kwam vooral omdat hij zo afwisselend was, zowel qua stem als zijn gitaarspel. En niet alleen per nummer, maar ook middenin een nummer ging hij soms een kant op die je echt niet zag aankomen. Wonderful!

Op de afsluitende dag ben ik vooral bij het hoofdpodium geweest, waar ik (een stukje) Alabama Shakes, Regina Spektor en Glen Hansard zag. Die laatste heeft me echt enorm verbaasd, wist niet dat hij zo goed was. Het was een indrukwekkend concert terwijl de zon onderging. Zijn band was ook erg goed, het tilde zijn muziek naar een hoger plan.

Ieder jaar geniet ik enorm op Haldern, ik weet nu al dat ik er volgend jaar weer bij ga zijn.

Zoals ik vaker zeg: Haldern is mijn gezonde verslaving.